Wczesna Interwencja – podstawy prawne. Dlaczego idzie to tak opornie?

         Dzięki rozwojowi nauk medycznych dostajemy dzisiaj możliwość ratowania dzieci przedwcześnie urodzonych, które do niedawna miałyby nikłe szanse na przeżycie. To rzeczywiście wielki sukces. Jednak należy pamiętać, że misja nie kończy się w tym miejscu –  to dopiero początek. Polega ona na dostarczeniu dziecku i rodzinie pomocy w wyrównywaniu deficytów rozwojowych, jakie mogą się pojawiać. 

Wcześniaki nie są jedyną grupą – mamy dzieci z ciąż donoszonych, ale o mocno obciążonym przebiegu, komplikacjach okołoporodowych, z wadami wrodzonymi. Mamy najmłodsze dzieci pozbawione czasowo lub trwale opieki rodziców, których rozwój również jest zagrożony.

 

        Aby dobrze tę misję realizować potrzebne jest wsparcie ze strony ustawodawców, którzy zadbają o pomoc wczesną, darmową, wielospecjalistyczną i łatwo dostępną. I mamy –  ustawy, rozporządzenia, a nadal idzie to dosyć opornie. Dlaczego?

       Ustawy często sporządzane są dosyć ogólnie, jest ich dużo, pisane są w sposób mało przystępny, różnie interpretowane, zmieniane, w niewłaściwy sposób w razie pilnej potrzeby łatane. Często możemy się w nich doszukać słów „mogą”, „może”, zamiast „musi” ( np. „Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa, […], mogą w drodze uchwały ustanowić dla osób zamieszkałych na terenie jej działania uprawnienia na rzecz kobiet, rodzin i dzieci, inne niż określone w niniejszej ustawie.” – mogą – ale nie muszą). Stąd częste problemy związane z realizacją tego, co w nich zawarte. Nie jest to jednoznacznie określone, obligatoryjne. Tak samo tyczy się rozporządzeń. Trudno o  pewne odpowiedzi w wielu kwestiach. Stąd chaos. Ze szkodą zarówno dla rodzin, jak i często tych, którzy tę pomoc świadczą.

 

W takim razie, co mamy?

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci.

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka (WWRD) to wielokierunkowe oddziaływania skierowane na dziecko, u któ­rego zdiagnozowano nieprawidłowości rozwojowe. Pomocą obję­ta zostaje całą rodzina. Wczesne wspomaganie rozwoju funkcjonuje w prawie oświatowym i aby dziecko mogło skorzystać z zajęć wspomagających, potrzebna jest opinia poradni psychologiczno­-pedagogicznej określająca specyfikę jego rozwoju. Wniosek o wydanie opinii składa rodzic lub opiekun prawny.
Wczesne wspomaganie rozwoju polega na pobudzaniu psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do czasu podjęcia przez nie nauki w szkole. Zakres tego oddziaływania może być bardzo różny, w zależności od zdiagno­zowanych przez specjalistów deficytów rozwojowych.

 

Ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Celem programu jest zapewnienie rodzinie dziecka niepełnosprawnego lub zagrożonego niepełnosprawnością, pomocy ze strony państwa poprzez dostęp do wielospecjalistycznej opieki i wsparcia:

    • dla kobiet w ciąży i ich rodzin
    • w zakresie wczesnego wspomaganie rozwoju dziecka i jego rodziny
    • różnego rodzaju usług wspierających i rehabilitacyjnych
    • opieki mieszkaniowej
    • poprzez koordynację działań, poradnictwo i udzielanie informacji
  •  
  •  

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach

Rozporządzenie określa:

  • kto udziela pomocy psychologiczno – pedagogicznej
  • na czym polega pomoc psychologiczno – pedagogiczna udzielana przez przedszkola, szkoły i placówki
  • w jaki celu udzielana jest pomoc psychologiczno – pedagogiczna
  • z czyjej inicjatywy udzielana jest pomoc
  • komu udzielana jest pomoc psychologiczno – pedagogiczna

 

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym

Rozporządzenie określa warunki organizowania kształcenia, wychowania  i opieki dla dzieci i młodzieży posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, a dokładniej:

  • dla kogo organizowane jest kształcenie specjalne
  • gdzie może być organizowane kształcenie specjalne i kto za nie odpowiada
  • jakie są zadania dyrektorka, który jest organizatorem
  • jakie są zadania nauczycieli
  • jakie są zadania zespołu odpowiedzialnego za planowanie pracy z dzieckiem posiadającym orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego

        To najważniejsze regulacje prawne w Polsce, dotyczące wsparcia małego dziecka i jego rodziny. Dwie pierwsze pozycje, z racji tego, że są dla rodziców podstawą ubiegania się o pomoc dla najmłodszych dzieci (0-3) zastaną przybliżone w sposób szczegółowy już wkrótce.

       Wsparcia dla tej grupy można również poszukiwać w placówkach medycznych – poradniach konsultacyjnych, Oddziałach Rehabilitacji Dziennej, Ośrodkach Wczesnej Interwencji, Ośrodkach Edukacyjno-Rehabilitacyjno-Wychowawczych, ale o tym więcej również za jakiś czas : )

 

 

źródło:

Ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 sierpnia 2018 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *